google-site-verification: google4611ff8a601055a3.html

Uitstellen? Gewoon doen!

18 mei 2018

Vandaag wil ik het met je hebben over uitstelgedrag. Gister kwam er een klant bij me die zei: “Ik heb je boek gelezen en ik ben zo ontzettend blij. Nu weet ik eindelijk waar mijn uitstelgedrag van komt!” Ze is aan het promoveren, terwijl ze gewoon aan het werk is en het lukt haar maar niet om aan haar proefschrift te werken. “Iedere keer verzin ik weer redenen om er niet aan te werken. Dan heb ik een dag vrij gepland en dan ga ik de plantjes water geven en allerlei andere dingen doen, maar niet aan het proefschrift.”

Nou, dat kom ik vaker tegen en ik herken het zelf helaas ook als ik bijvoorbeeld een moeilijk telefoontje moet plegen. Dat heeft te maken met het impostor syndroom, de angst om door de mand te vallen. Want als je iets moeilijks moet doen, iets waarvan je niet zeker weet wat het resultaat gaat zijn, loop je nou eenmaal het risico dat het fout kan gaan. Als je daar bang voor bent, heb je last van het impostor syndroom.

Hoe ga je daar nou mee om, hoe zorg je ervoor dat je je niet laat leiden door die stemmetjes die zeggen: ‘Je kan het niet, je bent niet goed genoeg, doe maar niet’? Hoe zorg je ervoor dat je daar niet naar luistert? Ga het gewoon doen! Dat kan door er met iemand over te praten en een stappenplan te maken. Maar het belangrijkst is dat je je bewust bent van die stemmetjes. Je kan ernaar luisteren, maar je kan er ook níét naar luisteren.

In mijn boek ‘F*ck die Onzekerheid’ noem ik die stemmetjes papegaaien. Je kunt tegen die papegaai zeggen: ‘Joh, ik snap het, ik snap dat je het eng vindt en niet helemaal weet hoe het moet of waar je moet beginnen, maar begin gewoon!’ Doe het gewoon, luister niet naar die stem en doe.