google-site-verification: google4611ff8a601055a3.html

Suus blijft maar denken 'als ik nu dit gedaan had dan...'

6 oktober 2016

Suus wordt gek van zichzelf. Ze is de hele dag (en nacht!) bezig met evalueren of ze het wel goed gedaan heeft, of ze het niet anders c.q. beter had kunnen doen. En dat doet ze niet alleen met dingen die ze net gedaan heeft, maar ook bijvoorbeeld ten aanzien van haar scheiding, 7 jaar geleden. Had ze toch niet bij haar man moeten blijven, als ze niet dit-en-dat had gedaan dan waren haar kinderen misschien toch wel…

Kortom, het hield niet op in dat hoofd van Suus. Omdat ze dat ook ten aanzien van haar werk deed, (had ze toch niet even moeten praten met Arjan, had ze dat rapport toch niet even in hardcopy moeten laten maken, etc. etc.) kwam ze bij mij. Ze wilde ervan af.

Jezelf evalueren is op zich natuurlijk heel nuttig. Kijken wat er goed ging en wat niet, om het de volgende keer (nog) beter te kunnen doen. Maar om jezelf 100x op hetzelfde onderwerp te evalueren is niet goed, daar word je knettergek van. Kennelijk is er dan iets anders aan de hand waarom je dat steeds blijft doen. Kennelijk durf je er niet op te vertrouwen dat de beslissingen die je hebt genomen, goede beslissingen zijn geweest. Dat je op dat moment, met de kennis van toen, met de beste bedoelingen, die beslissing hebt genomen. En dat je fouten mag maken. Dat iedereen fouten maakt.

Al pratende kwamen we er ook achter dat ze, omdat ze zichzelf constant liep te beoordelen, ook moeite had met het aangaan van een uitdaging of met het stellen van een concreet doel. Want dan zou eventueel falen echt een bewijs zijn van dat ze het niet goed had gedaan. Beter dus om de uitdaging uit de weg te gaan, dan loop je ook geen risico.

Ook kwamen we erachter dat Suus veel bevestiging van buitenaf nodig had, en als ze die kreeg, dan bagatelliseerde ze dat. Dan viel het allemaal wel mee, dan zagen mensen het niet goed of dan was het niet zo moeilijk geweest.

Met dat laatste zijn we gestart. Suus sprak met zichzelf af dat ze succes niet meer ging bagatelliseren maar op zou schrijven in haar ‘succesboekje’. Iedere prestatie, beslissing of compliment kwam in dat boekje. En dan schreef ze daarbij hoe ze in gedachten dit succes alweer aan het bagatelliseren en ontkennen was. Dat gaf haar enorm veel inzicht. Ze ging de mechanismen herkennen en ze kon haar succes steeds beter internaliseren. Het kostte haar in het begin wel erg veel moeite, maar gaandeweg slaagde ze erin om haar prestaties echt te voelen als successen. En daarmee verdween de behoefte aan eindeloze zelfevaluatie en kreeg ze steeds meer zelfvertrouwen en rust in haar kop.

Deze week belde ze me om te vertellen dat ze een hele grote uitdaging had aangenomen; het opzetten van een nieuwe divisie voor haar werkgever. En ze sliep er geen minuut minder om! Go girl go!

De case is gebaseerd op praktijkvoorbeelden. Heb jij zelf ook interesse in individuele coaching? Neem dan hier een kijkje.