google-site-verification: google4611ff8a601055a3.html

Sandra's ex is een narcist

23 november 2016

Sandra was gescheiden van een narcist. Zo’n man die zichzelf geweldig vindt en geen rekening houdt met jou, behalve als dat hem goed uitkomt. Zo’n man die vindt dat de regels voor iedereen gelden behalve voor hem. Zo’n man die zichzelf op een hoog voetstuk plaatst en jou ziet als een soort randdebiel. Een egoïst pur sang.

Gelukkig zijn er een heleboel leuke mannen die dat niet hebben, maar Sandra was dus getrouwd met zo’n man. En je snapt dat dat niet bevorderlijk is voor je zelfvertrouwen. Al helemaal niet in het geval van Sandra, want hij had haar aan de kant gezet voor zijn achtentwintig-jarige secretaresse (Echt waar! Niet verzonnen, het bestaat echt!), want ja, met zo’n oud wijf als Sandra kon hij zich toch niet meer vertonen…

Na een scheiding moet je jezelf opnieuw uitvinden. Alles staat op losse groeven en dat is een proces dat wel een tijd kan duren.
Sandra kwam bij mij, omdat ze er niet uit kwam. Ze moest haar eigen broek ophouden, maar was toen de oudste geboren werd drie dagen in de week gaan werken. De oudste was nu inmiddels dertien en al die tijd had ze geen stappen gemaakt in haar loopbaan. Ze moest nu fulltime aan de slag, maar dat kon niet bij haar huidige werkgever. En met een zelfvertrouwen dat tot minimum gedaald was, schoot het solliciteren niet echt op.

Ik ben met Sandra aan de slag gegaan om eerst maar eens haar competenties in kaart te brengen en haar zelfvertrouwen daarmee op te krikken. Bovendien hebben we gekeken naar de mechanismen die ervoor gezorgd hebben dat haar zelfvertrouwen zo verdween. We hebben diezelfde mechanismen, maar dan andersom, ingezet om dat zelfvertrouwen weer op te bouwen.

Vroeger hadden we in de klas een bord met de namen van alle kinderen. Als je iets goed had gedaan, kreeg je een punaise achter je naam en bij 10 punaises mocht je een cadeautje uit een mandje uitzoeken. Dat systeem werkte, omdat het je vorderingen inzichtelijk maakte en omdat je publiek had. Dat hebben we voor Sandra georganiseerd. We hebben een documentje gemaakt met ‘punaises’ en we hebben met haar vriendinnen gedeeld wat hiervan de bedoeling was. Het cadeautje was een borrel met haar vriendinnen. Dat werkte als een tierelier.

Sandra kreeg meer zelfvertrouwen. Als ze het even moeilijk had, belde ze een vriendin. Ze had inmiddels helder waar ze goed in was en wat voor een functie bij haar zou passen. En omdat ze toch al die tijd was blijven werken, was het uiteindelijk niet zo heel moeilijk om een leuke fulltime baan te vinden.

De case is gebaseerd op praktijkvoorbeelden. Heb jij zelf ook interesse in individuele coaching? Neem dan hier een kijkje.