google-site-verification: google4611ff8a601055a3.html

Meisje van kantoor?

5 april 2018

Ik wil je wat vertellen over Sophie. Sophie kwam bij mij, was inmiddels advocaat-medewerker, maar ze vond dat ze zo weinig impact maakte. “Er wordt niet zo goed naar mij geluisterd. Als ik wat zeg, dan wordt daar toch niet echt naar geluisterd en als een mannelijke collega dat dan herhaalt, met hetzelfde idee komt, dan is het ineens een fantastisch idee. Hoe verander ik dat nou?”

Dus ik ben met Sophie aan de slag gegaan. Wat mij opviel was dat als Sophie over zichzelf en haar werk praatte, ze over collega’s sprak als ‘collegaatje’ en ‘een meisje bij mij op kantoor’. En dat was dan ook een advocate. Dus ik besprak met haar dat ze over die collega’s, die op hetzelfde niveau werken als zij, praat als over ‘meisjes’ en ‘collegaatjes’ en of ze ook zo naar zichzelf kijkt. Ja, dat was dus eigenlijk zo. Ze zei: “Ja, ik ben toch ook nog maar heel jong en eigenlijk een meisje?” Nou ja, ze was bijna 30. Nou, dan ben je geen ‘meisje’ meer en dan ben je geen ‘collegaatje’ meer, maar dan ben je gewoon een vrouw. Je bent gewoon een jonge vrouw en je moet je als zodanig gedragen, wil je impact maken. Niemand luistert naar een meisje en een collegaatje.

Dus ik ben het haar aan de slag gegaan om te kijken hoe we dat gevoel van ‘ik ben een volwassen vrouw’ zouden kunnen versterken. Dan heb je de binnen- en de buitenkant. Ook vanaf de buitenkant zag Sophie eruit als een meisje. Ze droeg graag bloesjes, geen jasje, maar een jurkje. Blond haar in een staartje. Hartstikke leuk zag het eruit, maar wel als een meisje. En dat is toch niet zo professioneel. Dus ik heb haar naar een styliste gestuurd. Daarna had ze een mooi jasje aan en haar haarkleur was iets veranderd. Het mooie was dat toen ze zichzelf in de spiegel bekeek bij die styliste, ze zichzelf ineens een vrouw zag worden. Meisje af, ineens een jonge vrouw.

Dat is precies de bedoeling. En dat is wat een goede styliste kan doen, dus dat is echt belangrijk. Maar daarnaast is het ook belangrijk hoe je over jezelf en je collega’s praat. Eigenlijk zou je met je vrouwelijke collega’s moeten afspreken dat jullie het niet meer over elkaar hebben als ‘collegaatje’ en ‘meisje’, maar dat je over elkaar praat als ‘collega’ en ‘vrouw’. En dat je daar dus ook zelf mee begint. Dat hielp Sophie. Ze hielden elkaar daar ook scherp in en noemden elkaar geen ‘meisje’ of ‘collegaatje’ meer. Dat versterkte Sophie ook in het gevoel van vrouw zijn.

Wat ook hielp, was dat we een lijst hebben gemaakt met al haar successen, waardoor ze wat steviger in haar competenties kon gaan staan. Dat hielp ook met het ‘niet meer meisje voelen’, maar gewoon de jonge vrouw die ze is. Het aardige is, dat als je begint met die transformatie van meisje naar vrouw, dat je omgeving daarop reageert en dat versterkt die reactie. Dus na een paar keer zei Sophie: “Ja, dat eerdere gevoel is eigenlijk helemaal weg en ik merk dat ik gewoon meer te vertellen heb op kantoor, dat er beter naar me geluisterd wordt, dat mijn mening ook eerder gevraagd wordt. En ik heb echt het gevoel dat nu ben waar ik zou willen zijn.” Nou, hoe fijn is dat? Sophie blij en ik natuurlijk ook blij.

Dus wat zijn nu samengevat de tips? Stop met praten over ‘meisjes’ en ‘collegaatjes’ bij jou op het werk. Praat ook niet zo over jezelf. Werk eraan dat je jezelf echt een vrouw voelt en niet een meisje. En zorg ook dat je er zo uitziet, dat je bevestigd wordt in je gevoel van vrouwzijn als je in de spiegel kijkt. Een goede styliste kan je daarbij helpen.