google-site-verification: google4611ff8a601055a3.html

Hoe creëer je ruimte in je agenda

20 oktober

Ik wil het vandaag met je hebben over hoe je je soms het bos in kan laten sturen. Hoe je soms door anderen, min of meer gedwongen, dingen gaat doen die je eigenlijk niet wilt doen of waar je eigenlijk geen tijd voor hebt. Zo had ik een klant, Anita, die zei: “Ik heb zoveel aan mijn kop, ik heb zoveel stress, ik weet gewoon niet meer wanneer ik wat moet doen”.

Ja, dat is ontzettend vervelend.
Ik heb met haar de Urgent-Belangrijk-matrix besproken. Op de ene as staat Urgent en op de andere as staat Belangrijk. En wat in het kwadrant ‘Urgent & Belangrijk’ zit, moet meteen, want dat is een kwestie van leven of dood. Dat zijn deadlines, dat zijn dingen die je echt moet doen.

Dat wat staat op de as ‘Belangrijk, maar Niet-Urgent’, dat zijn vaak dingen die je kunt plannen. Dat zijn bijvoorbeeld dingen met een deadline over drie maanden, maar ook persoonlijke ontwikkeling of sporten zit in die categorie. Het is niet urgent, maar wel belangrijk.

Dat wat veel stress veroorzaakt, is eigenlijk de categorie ‘Urgent, maar Niet-Belangrijk’. Dat zijn vaak dingen die van iemand anders af komen: “Wil je dit even voor me doen, want ik heb er geen tijd voor of ik kan het niet”. Wat dus eigenlijk betekent, dat jij voor de ander de kastanjes uit het vuur moet halen. Om het agenda-probleem van de ander op te lossen, moet jij jouw belangrijke dingen opzij schuiven om die ander te helpen. Soms kun je daar een goede reden voor hebben om dat te doen, maar meestal is die goede reden er niet.  

Wat ik dus altijd tegen mijn klanten zeg: “Zodra er iemand met een verzoek bij jou komt, dan neem je een time-out en vraag je jezelf af: ‘Moet IK het doen en moet ik het NU doen?’”

Dan kom je vaak tot de conclusie dat jij het niet hoeft te doen en dat je het ook niet nu hoeft te doen. Dat geeft ruimte en dat geeft lucht. Dat geeft ruimte in je agenda en ruimte in je hoofd. Even stoppen om na te denken, zonder meteen op de automatische piloot te zeggen ‘Ja, dat doe ik wel’ en ‘Nee hoor, geen probleem’ en ondertussen denk je na 5 minuten ‘Oh my goodness, wat ben ik nou toch aan het doen’.

Nou, Anita ging dat toepassen en je raadt het al, ze had ineens tijd voor een lekkere boswandeling! Nee, dat is niet waar, maar het ging wel een stuk beter met Anita doordat ze dat trucje had. Even een time-out en even goed nadenken: moet IK het doen en moet ik het NU doen.