google-site-verification: google4611ff8a601055a3.html

José gelooft niet ècht in haar carriére.

Ik had een cliënte, José, en José voelde zich steeds zo schuldig. Als ze op haar werk was voelde zich schuldig naar haar kinderen, en als ze thuis was voelde ze zich schuldig naar haar collega’s. ‘En’, zei ze ’dan maak ik me ook nog druk of de wc wel schoon is mijn vriendinnen komen. Ik lijk wel gek. Maar ik kan het ook niet tegenhouden. Ik wil ervan af. Ik wil me goed voelen bij wat ik doe, bij de keuzes die ik maak en me niet steeds moeten verantwoorden.’ Ik vroeg haar naar wie ze zich dan moest verantwoorden. Ze zei ‘naar mijn omgeving maar eigenlijk nog meer naar mezelf. Ik voer de hele tijd een dialoog in mijn hoofd, tussen de goeden en de kwaden. Ken je strip van Suske en Wiske, daar voeren ook een duiveltje en een engeltje vaak een dialoog. Daar lijkt het op.’

Ik stelde José voor om het gesprek tussen dat engeltje en dat duiveltje eens in het echt te voeren. Daar gebruik ik de Voice Dialogue-techniek voor. José kwam er onder andere achter dat ze heel veel van zichzelf moet, heel veel wil, en dat dat eigenlijk allemaal voortkomt uit de behoefte goedkeuring te krijgen en erbij te horen. En dat ze eigenlijk doodsbang was voor afkeuring en buiten de groep te komen te staan. Nou, dat is wel iets wat velen van ons zullen herkennen. Ik kom het in ieder geval veel vaker tegen.

Wat José hielp was om dat gevoel te erkennen en te respecteren, maar tegelijkertijd ook te kunnen zien dat die angst nu niet meer terecht is. Dat het gevoelens uit haar kindertijd zijn en nu niet meer toepassing. Maar bovendien is ze nu een volwassen vrouw en moet keuzes maken. Iedere keuze kost je iets: tijd, geld, onafhankelijkheid, vrijheid. Als je kinderen hebt kost je dat geld (véél geld), veel tijd, je onafhankelijkheid en vrijheid. Een baan kost ook tijd, vrijheid, een wereldreis kost geld en tijd.

De vraag die ieder van ons moet beantwoorden is wat ben jij bereid te betalen? Waar zit voor jouw het optimum? Een baan levert geld op, onafhankelijkheid, plezier, groei en status, maar kost tijd, vrijheid. De wc schoonmaken levert de goedkeuring op van je vriendinnen (denk je) maar kost je tijd en energie, die je niet aan je werk of kinderen kunt besteden. Weegt dat tegen elkaar op?Als je iets wilt bereiken in het leven, kost dat iets. Kijk maar naar topsporters. Topsporters brengen enorme offers om de top te bereiken. En dat doen ze alleen als ze denken reële kansen te hebben die top te bereiken.En misschien zit daar wel de crux bij vrouwen. Vrouwen hebben nog steeds minder kans op een toppositie. En hoe lager je kansen inschat, hoe minder je bereid bent offers te brengen…

Toen ik het daar met José over had, brak er iets bij haar. ‘Ja; zei ze ‘misschien geloof ik wel niet zo in mijn eigen carrière. Ik wil het wel, ik wil het zelfs héél graag, maar geloof er misschien niet zo in’. Kijk, now we’re talking. Daar kunnen we wat aan doen! Door heel concreet een carrièrepad uit te stippelen werd José geloof in haar carrière weer gevoed, en voelde de offers minder als offers, en verdween haar schuldgevoel op den duur.